VillaBracha over (pleeg) zorg, kinderen, levensverhalen en het leven

Verder lopen de zee in. de golven slaan om mijn benen, het zand onder mijn voeten. het voelt zo vrij en toch gaat mijn hart sneller als ik doorloop Ik dwing mijzelf door te lopen, verder, verder, nog verder toto ik kan zwemmen. Er klinkt een lach, ik durf niet verder maar ik wil het wel. mijn benen haperen , mijn armen zwemmen verder en verder tot mijn hart het niet meer houdt en ik terug zwem. ik lach en ik huil. ik voel weer zand en in de branding blijf ik zitten. het zand plakt aan mijn benen. het zout plakt en het smaakt vertrouwt. Golven klotsen. ik kan verder kijken dan de wereld groot is. God dit is mijn plek. Ik kan rennen, het strand over , heen en weer, het duin op en terug naar beneden, het zand slaat omhoog tegen mijn benen totdat het water het weer overneemt. God wat is dit goed.