Is een kind overgeleverd aan de keuzes die volwassenen maken?Is het belangrijk waar jouw wiegje stond? Kun je verschil maken in het leven van een overgeleverd kind? Zou het niet normaal moeten zijn om als maatschappij, als dorp of stad elkaar te steunen, zorg over te nemen en het leven samen te doen?
Er was eens een meisje, een heel zonnig kind. Haar vader de zeeman een brommende baas. Hij bevoer alle zeeën met oorverdovend kabaal. Hij brulde en bralde onverschrikbaar , brutaal. Het meisje voer mee, de wereld zo rond. De zon al haar liefde maar angst voor de zee. De zee die kon kolken, kon bruisen , kon bulderen verwond. De vader bleef varen, geen oog voor de zon. De zon raakte achter totdat zij verdween en toen bleef het donker en angstig alleen.
↓
VillaBracha is een plek voor verhalen en gedichten over kinderen, pleegzorg en het alledaagse leven. Ik deel persoonlijke momenten, gefotografeerde details en kleine observaties, om ruimte te maken voor herkenning, troost en een rustige blik op wat opgroeien en zorgen betekent.
Ontvang nieuwe verhalen en gedichten rechtstreeks in je mailbox.
villabracha.com 